Ανοικτή ΕΠΙΣΤΟΛΗ πρός τόν Ελληνικό Λαό.

Ανοικτή ΕΠΙΣΤΟΛΗ πρός τόν Ελληνικό Λαό.

Κοινοποίησηː Α. Αξιωματικούς Ενόπλων Δυνάμεων

                      Β. Αξιωματικούς Αστυνομίας

                      Γ. Αξιωματικούς Λιμενικού

Αγαπητοί μου Έλληνες αρχίζω την ενημέρωσίν σας με ένα σύντομο Βιογραφικό μου. Γεννηθεί την 02-02-1926 εις την Άνω Αγόριανη  Δομοκού. Μετά από 9 ημέρες πέθανε ο πατέρας μου, από ανακοπή καρδιάς. Ήμουν το πρώτο παιδί τους και με μεγάλωσε η Μάνα μου και ως Πατέρας.

Το 1944 το τρίτο δεκαήμερο του Απριλίου το ΕΑΜ είχε γενική συγκέντρωση των κατοίκων του χωριού μας. Τώρα είχαμε κατέβει και κατοικούσαμε στο κάτω χωριό, την Αγόριανη Δομοκού, (σήμερα Εκκάρα) και παραβρεθήκαμε με την μάνα μου στη συγκέντρωση. Ενώ μιλούσε ο Αρχηκαπετάνιος των Ανταρτών για μια στιγμή λέγει, «Όταν γίνουμε Κυβέρνηση, αγαπητοί μου χωριανοί θα σας κάνουμε ωραία σπίτια , θα σας δώσουμε χωράφια, πρόβατα κα θα σας …..». Τον διακόπτει η Μάνα μου και πολύ δυνατά του λέγειː «Όταν εσείς γίνετε Κυβέρνηση θα το καταστρέψετε το κράτος αυτό. Ως τότε μόνον θα είναι κράτος». Ο Καπετάνιος οργισμένος φωνάζει υπερβολικά δυνατά! «Έξω την φασίστρια. Έξω!» Την αρπάζουν δυο αντάρτες, ο ένας από τη μία μασχάλη και άλλος από την άλλη και την βγάζουν έξω σχεδόν σηκωτή. Εγώ ακολουθούσα και μόλις την άφησαν και έφυγαν οι αντάρτες, την ρωτώ. «Μάνα γιατί είπες αυτά; Θα σε σκοτώσουν. Αυτοί δεν δέχονται κουβέντα»!

«Παιδί μου ας με σκοτώσουν καλύτερα. Δεν μπορώ να ζω σε μια τόσο σάπια κοινωνία».

«Γιατί το λές αυτό;»

«Ποίοι ηγούνται παιδί μου το ΕΑΜ; Οι απόφοιτοι των φυλακών (με την είσοδο των Γερμανών, οι Δεσμοφύλακες άνοιξαν τις φυλακές και βγήκαν όλοι οι κατάδικοι έξω και πολλοί εξ αυτών πήγαν στα βουνά και ηγούντο αντάρτικων ομάδων). Οι τεμπέληδες και οι ερημοσπίτιδες».

«ΌΧΙ μόνον Μάνα. Ο Καπνιάς, ο Μανταλόβας, οι …. ΔΕΝ είναι νοικοκυραίοι; Σαν και αυτούς είναι;»

«Ναί παιδί μου. Έχεις δίκιο. Υπάρχουν και στο ΕΑΜ νοικοκυραίοι,  όπως αυτοί που είπες, αλλά ήσαν φιλελεύθεροι του Βενιζέλου και άκουσαν ότι το ΕΑΜ θα φέρει Δημοκρατία και όρμησαν με χαρά σε αυτό, χωρίς να ερευνήσουν τον κρυφό σκοπό των κρυφών αρχηγών του ΕΑΜ που είναι όλοι κομουνιστές».

«Καλά και εσύ Μάνα πως το ξέρεις»;

«Δεν άκουσες τα συνθήματά τους παιδί μου; Ο Θεός είναι το όπιο του λαού! Κάτω η Παρθενία! Θα δώσουμε σπίτια, χωράφια, κ.τ.λ. είς όλους, Θα ….. Αυτά είναι κομμουνιστικά συνθήματα, αλλά το μυαλό τους είναι κολλημένο στον Βενιζέλο και τρέχουν πίσω από όποιον πεί , ζήτω η Δημοκρατία, χωρίς να ερευνήσουν ποιός είναι και γιατί το λέει»;

Πέρασαν δεκάδες χρόνια από το 1944 και όταν έγινε ο «Αριστερός» Τσίπρας Πρωθυπουργός μας, κατήργησε σιωπηρά το Έλληνικό κράτος και το έκανε εταιρεία. ΕΤΑΙΡΕΙΑ, έχουμε τώρα. Όχι κράτος. Δεν ήτο Μόνον αυτή η Δημόσια εκδήλωσης της Μάνας μου, αλλά και σε κάθε συνάντησίν της με άνδρες ή γυναίκες του ΕΑΜ προσπαθούσε να τους πείσει ότι εργάζονται για να φέρουν κομμουνισμό στην Ελλάδα και να την διαλύσουν σαν Κράτος.

Αρχάς Ιουλίου του 1944, συλλαμβάνουν την Μάνα μου, οι αντάρτες του χωριού μου και την οδηγούν στην εκκλησία «Παναγία» του διπλανού χωριού Παλαιοκαϊτσα (σήμερα Μακρηράχη), που ήταν τότε ακατοίκητο, διότι οι κάτοικοι του είχαν κτίσει νέο χωριό στους πρόποδες του βουνού αυτού και κατοικούσαν στο νέο χωριό και είχαν στην εκκλησία αυτή 120 αντιφρονούντες από τα γύρο χωριά φυλακισμένους και την Μάνα μου.

Όταν ελευθερωθήκαμε από τους Γερμανούς ήρθε στη Λαμία και συναντηθήκαμε από το χωριόΘαυμακός του Δομοκού, ένας από τους 120 κρατούμενους της εκκλησίας της Μακρυράχης και μου είπεː

«Γιώργο ήρθα να σε γνωρίσω και να σου πω πως πέθανε η Μάνα σου. Πίσω από την εκκλησία ήτο μία σάρα που κατέληγε σε ρέμα. Βγάζανε την Μάνα σου στην κορυφή της και την ρωτούσαν που θέλεις να πάς Ελένη; Στό παιδάκι μου, απαντούσε. Την είχαν δέσει καλά με τριχιά από τις πλάτες της και την μέση, τις έδιναν μια σπρωξιά και κυλούσε μέχρι κάτω στο ρέμα και μετά την έσερναν με την τριχιά ως επάνω. Καταματωμένο όλο το κορμί της. Εκεί στο αίμα γεννούσαν τα αυγά τους οι μύγες και γέμισε το κορμί της σκουλήκια και βγαίναν τα κεφάλια τους έξω από τις σάρκες, στο λαιμό, τα χέρια, τα πόδια κ.τ.λ. και το βλέπαμε.

Το πρωί στις 15 Αυγούστου, ξημερώματα , ήρθαν δύο αντάρτες από το χωριό σας, την έβγαλαν έξω, πίσω από την εκκλησία σέρνοντας, διότι δεν μπορούσε να σταθεί όρθια και την κτυπούσαν με τις γκλίτσες τους στο κεφάλι μέχρι που πέθανε. Την πέταξαν μετά σε ένα νεροφάγωμα και μας φώναξαν όλους τους φυλακισμένους και μαζέψαμε πέτρες και την σκεπάσαμε με την ανατολή του ηλίου, να μην φαίνεται τι είναι σκεπασμένο.

«Γιατί αυτό μπάρμπα;»

«΄Διότι την ημέρα αυτή πανηγύριζε η εκκλησία και θα ερχόταν όλο το χωριό εκεί και ΔΕΝ ήθελαν να την έβλεπαν οι χωριανοί σε αυτά τα χάλια, αλλά ούτε να έβλεπαν τάφο με φρέσκο χώμα και να έλεγαν στο χωριό ότι οι αντάρτες σκοτώνουν τους κρατούμενους. Αρκεί να γνωρίζεις ότι από τους 120 μείναμε ως το τέλος ζωντανοί 18 μόνον.

«Μπάρμπα, πως τους έλεγαν αυτούς τους δύο χωριανούς μου;»

«Από ότι άκουσα παιδί μου τον έναν τον έλεγαν Απόστολο Καπνιά και τον άλλον Χρήστο Παπαδόνικο.»

Το Καπνιάς να το θυμάστε θα το ξανασυναντήσουμε!

Την τάξην αυτή, της σχολής Ευελπίδων η εγκύκλιος, ονομάζει Ανθυπολοχαγούς την 1η Μαΐου του 1948. Η τελετή ορκωμοσίας μας όμως (αν δεν με απατά η μνήμη μου, έγινε, στις 5 Μαΐου). Τοποθετήθηκα στο 507 Τ. Πεζικού της 2ας Μεραρχίας, το οποίο ευρίσκετο στον Πεντάλοφο Κοζάνης. Όταν έφθασα και παρουσιάστηκα ο Διοικητής του αντ/χης κ. Μαραγκός με τοποθέτησε στο δεύτερο λόχο, Διοικητή της 3ης Διμοιρίας. Μετά λίγες ημέρες άρχισαν οι επιχειρήσεις του Γράμμου του 1948.   

Παραθέτω μερικά μόνον σοβαρά γεγονότα του πολέμου που έζησα στο μέτωπο πρώτη γραμμή για 9 μήνες.

Α. Τότε στις μάχες όταν συλλαμβάναμε αιχμαλώτους αντάρτες και όταν τους παραδίδαμε για προώθηση στα μετόπισθεν, εάν γράφαμε «Συνελήφθησαν ως αιχμάλωτοι στη μάχη» τους περνούσαν τυπικά σε δίκη, τα στρατοδικεία, τους δίκαζαν εις θάνατον και σε λίγες ημέρες τους εκτελούσαν. Για όσους γράφαμε ότι «Παρουσιάσθηκαν αυθορμήτως», τους περνούσαν τυπικά από δίκην και τους δίκαζαν από 2 έως 4 χρόνια φυλακή. Το 1952 ο Πρωθυπουργός μας Ν. Πλαστήρας, έδωσε εις όλους χάρη και εις αυτούς που είχαν δικασθεί εις θάνατον, αλλά δεν είχαν ακόμα εκτελεσθεί και ήταν πάρα πολλοί που γλίτωσαν τότε τον θάνατο. Το έκανε αυτό ο Πλαστήρας για να διδάξει στους Έλληνες να σταματήσουν τα μίση και τον αλληλοσπαραγμό και να αγαπηθούν.

Εγώ όσους αιχμαλώτους συνέλαβα εις όλες τις Δεκάδες μάχες που έδωσα και ήταν συνολικά σαφώς περισσότεροι των εκατό, ίσως και των διακοσίων, τους έγραφα ως «Αυθορμήτως παρουσιασθέντας και έτσι τους χάριζα τη ζωή. Αυτών των νέων, και των Καπεταναίων που θα διαβάσετε στη συνέχεια που τους χάρισα τη ζωή, οι ευχές των με κρατούν στη ζωή και την ευρωστία στα 96 χρόνια που περπατώ σήμερα.

Στις 27 Ιουλίου συν πλην μια ημέρα του 1948, ο Διοικητής του τάγματος μου με διατάσσει παρουσία του λοχαγού μου να καταλάβω με τη Διμοιρία μου το ανώνυμο ύψωμα προ του Προφήτη Ηλία Φούρκας. Το ύψωμα αυτό ήτο όπως το βλέπαμε, από τη μέση και αριστερά τελείως γυμνό και με πολλά επιβλητικά «Αμπριά» των ανταρτών οχυρωμένο και το μισό δεξιά πυκνά δασωμένο. Και το δασωμένο είχε λίγα Αμπριά, τα πλησιάζαμε από τη πλευρά έρποντας, πετούσαμε μια χειροβομβίδα Μιλς, αμυντική, μέσα και με την έκρηξίν της σκοτώνονταν όλοι ή τραυματίζονταν και προχωρήσαμε ως την κορυφή. Ευρισκόμουν εις το μέσον της παρατάξεως και προχώρησα αριστερά προς το γυμνό να δω αν έφυγαν οι αντάρτες από τα πολλά Αμπριά του γυμνού ή αμύνονται εκεί ακόμα.

Μόλις έφτασα εκεί που τελείωνε η πυκνή βλάστηση των θάμνων, βλέπω στο γυμνό 5 αντάρτες όρθιος ο ένας δίπλα στον άλλον, τα όπλα τους πεταμένα στο χώμα και απέναντι των, οι στρατιώτες μου με τα όπλα τους στον ώμο και έτοιμοι να τους σκοτώσουν . Χωρίς να σκεφτώ πηδώ τρέχοντας στη μέση και  φωνάζω, ΜΗ ΠΑΙΔΙΑ ΜΗΝ ΠΥΡΟΒΟΛΕΙΤΕ !!!

Ο λοχίας μου στο μέσον των στρατιωτών μου, πετά με δύναμη το Τόμσον του που το είχε και σκόπευε τους αντάρτες, στο έδαφος και λέει, με τα χέρια του ανοιχτά, «τι έκανες κύριε Ανθυπολοχαγέ; Πω! Πω! Τώρα θα ήσουν νεκρός, αν την ώρα που άνοιξα το στόμα μου να πω το ΠΥΡ  δεν έβλεπα αριστερά μου να κινείται ο θάμνος και γύρισα να δω τι είναι και ΔΕΝ είπα ΠΥΡ».

«Άκου λοχία η Μάνα μου μου έλεγε ότι, οι Έλληνες ΔΕΝ κόβουν προσκυνημένα κεφάλια».

«Γιά ποιά προσκυνημένα κεφάλια μου λές; Να τα όπλα τους κάτω».

«Ναι αλλά αυτή τη στιγμή δεν τα κρατούν».

Τους έδεσα ανά δύο με σταυρωμένα τα χέρια πίσω και τους έστειλα στο Τάγμα που ήτο μακριά στο ρέμα. Ασφαλώς αυτοί κατεβαίνοντας πρός το ρέμα προσεύχοντο στο Θεό που τους έσωσα τη ζωή. Τώρα παρακαλώ, όποιος από αυτούς ζει και όποιος από τους συμπολεμιστάς μου στρατιώτης ή βαθμοφόρος ζεί, ας μου τηλεφωνήσει στο τηλέφωνο 2103836802, εργάσιμες ώρες, μέχρι 12,30 μ.μ. κάθε μέρα, για να μιλήσουμε για τα παλιά και ή δυνατόν να συναντηθούμε για ένα ουζάκι. Αυτό όμως είναι λίγο απίθανο διότι, οι αντάρτες τότε, οι περισσότεροι ήτο μεγαλύτεροί μου, 25 με 35 ετών, ενώ εγώ ήμουν 22.

Την άλλη ημέρα το Τάγμα μου συν το 509 ΤΠ κατέλαβαν τον Προφήτη Ηλία Φούρκας και την επομένη νύκτα επιτίθενται οι αντάρτες να τον ανακαταλάβουν και τραυματίζεται ο Διοικητής του Λόχου μου, λοχαγός Παποστόλου από Καληφόνη Καρδίτσας. Το πρωί με καλεί ο Δ/ντής του Τάγματος και μου αναθέτει την Διοίκησίν του Λόχου και έγινα Δ/ντής λόχου εν ώρα μάχης, πριν κλείσω 3 μήνες από την ορκωμοσία μου ως Ανθυπολοχαγός. Ενώ υπήρχαν υπολοχαγοί ως Διμοιρίτες στους άλλους λόχους μας.

Στις 13 Αυγούστου ευρίσκομαι ως Διοικητής του λόχου μου στο ύψωμα 224 μεταξύ κάτω Αρένας, του Γράμμου και Βοϊου όρους, το οποίο είχα καταλάβει την προηγούμενη ημέρα και είχα σώσει τους δύο αεροπόρους και επειδή είχαμε πλησιάσει πλέον στα Αλβανικά σύνορα και ο πόλεμος εκείνος πλησίαζε στο τέλος του, οι συμμορίτες μας κάνουν μια φοβεράν επίθεσιν, ώρα 04.00 την νύκτα για να ανακαταλάβουν το ύψωμα, διότι διαφορετικά θα έχαναν τον πόλεμο, μετά από συγκέντρωσίν των πυρών όλων των πυροβόλων του Γράμμου στις θέσεις μας και τρείς επιθέσεις ξημέρωσε και επειδή αυτοί ήταν καλά εκπαιδευμένοι να πολεμούν την νύκτα και όχι την ημέρα έφυγαν.

Το ύψωμα ήτο δασωμένο με Δρύς. Εγώ βρισκόμουν με 5 άνδρες, τα πιό ψύχραιμα παλικάρια στην πρώτη, πρώτη γραμμή, που είχαν επικεντρώσει την επίθεσίν και είχαμε σκάψει καλές θέσεις μάχης και  ένα σωρό χειροβομβίδες, αμυντικές Μιλς δίπλα στον καθένα και με αυτές κρατήσαμε το ύψωμα, αλλά την τελευταία στιγμή τραυματίστηκα με διαμπερές τραύμα από μυδράλιο στο λαιμό και παρέλυσε το δεξιό μου χέρι, ευτυχώς δεν είχε κοπεί το νεύρο. Είχε απλώς κτυπηθεί και μετά 4 έως 5 ώρες συνήλθε.

Επειδή το ύψωμα ήτο δασωμένο τα βλήματα του πυροβολικού έσκαγαν μόλις κτυπούσαν στα κλαδιά και έτσι ο λοχαγός μου είχε περίπου 52 τραυματίες και δύο νεκρούς μόνον. Το ύψωμα ήτο δεξιά και αριστερά απόκρημνο, Δεν ανέβαινες και είχε μόνον μία διάβαση πλάτους περίπου 30-35 μέτρων και εκεί μπορούσες να ανέβεις εύκολα. Εκεί προωθηθήκαμε οι 5 άνδρες και σωθήκαμε όλοι, διότι εκεί δεν κτυπούσε το πυροβολικό δια να μην κτυπήσει τους δικούς των που είχαν προωθηθεί για να επιτεθούν. Κτυπούσε μόνον στην κορυφή που ήτο δασωμένη. Για αυτή τη μάχη η πατρίδα με προήγαγε επ’ ανδραγαθία εις υπολοχαγό και έγινα, υπολοχαγός σε τρείς μήνες και λίγες ημέρες. Εκτός από την προαγωγή μου η πατρίδα με ετίμησε με ένδεκα πολεμικά παράσημα. Τέσσερα χρυσά αριστεία Ανδρείας και τα άλλα είναι πολεμικοί σταυροί. Για κάθε αξιόλογο μάχη δίδεται ΜΟΝΟΝ ένα πολεμικό παράσημο, ανάλογα της αξίας της και για την ιστορία, να γνωρίζετε, ότι οι κρατούντες είχαν σχεδιάσει ο πόλεμος εκείνος να κρατούσε ακόμα 2 με 3 χρόνια για να καταστραφή τελείως η Ελλάδα και  να ,,,,, αλλά τους χάλασε τα σχέδια η μάχη της Φλώρινας, διότι είχαν εκπαιδεύσει οι αντάρτες αεροπόρους στη Ρωσία και με πρωτεύουσα την Φλώρινα την οποίαν θα κρατούσαν απόρθητη χρόνια, διότι το υψίπεδό της προστατεύεται Αμυντικά από τα στενά του Κελί-Δερβέν από την κατεύθυνσίν της Κοζάνης και των στενών της Κέλης και το Καϊμακτσαλάν από Έδεσα και Αριδαία. Τώρα που είχαν  το αεροδρόμιο της Φλώρινας ως βάσιν να προσγειώνονται για ανεφοδιασμό τα αεροπλάνα τους, μετά, να πετάν και να κτυπούν Ελληνικές πόλεις και στρατιωτικές δυνάμεις και να φεύγουν για Γιουγκοσλαβία και να προσγειώνονται κοντά στο Μπούλκες, ή τα Σκόπια.

Την Μάχην της Φλώρινας με λεπτομέρειες γράφω στο βιβλίο μου Αφύπνησις. Εκεί θα διαβάσετε με πόση γενναιότητα πραγματική πολέμησαν όλοι οι στρατιώτες και οι αξιωματικοί μας, αλλά εάν από τους τρείς αξιωματικούς που βρέθηκαν τυχαίος την ώρα εκείνην σε θέσεις κλειδιά δεν ενεργούσε τόσο έξυπνα και τόσο θαρρετά η μάχη της Φλώρινας θα εχάνετο και η Έλλάδα θα είχε άλλο μέλλον από τότε μέχρι σήμερα. Οι αξιωματικοί αυτοί ήταν ο Αντ/ρχης Κ. Μαραγκός, Δ/ντής 507 Τ.Π., ο υπολοχαγός Σταύρος Φραγκάκος, Δ/ντής του λόχου υποψηφίων λοχιών. Η Μεραρχία μας έπαιρνε από της Μονάδες της τους ποιό έξυπνους και γενναίους Δεκανείς στη Μεραρχία και τους εκπαίδευε για λοχίες εις ένα λόχο, με τον οποίο εκάλυπτε τα περιφερειακά φυλάκια της Φλώρινας και ήτο δυνάμεως περίπου 140 ανδρών, και ο Δ/ντής του 2ου λόχου του 507 Τ.Π..

Η Μάχη της Φλώρινας έγινε την 12-02-1949 και σε αυτήν κρίθηκε αμέσως το τέλος εκείνου του καταστροφικού πολέμου για τον Ελληνισμό, διότι σκοτώθηκαν περίπου 1200 συν 270 καπεταναίοι που εκπαιδεύοντο στη σχολή του Μπούλκες. Από εκεί και μετά ο χρόνος για τους συμμορίτες μετρούσε αντίστροφα μέχρι που τελείωσε τέλος Αυγούστου.

Το Γενάρη του 1949 ευρισκόμουν με το λόχο μου στο μέτωπο του Βίτσι, και μαθαίνω ότι σε λίγες ημέρες δικάζεται εις το στρατοδικείο Λεβαδιάς ο συλληφθείς Καπετάνιος Κώστας Καπνιάς. Ο αδελφός του, σκότωσε τη Μάνα μου. Ζητώ 48 ώρες άδεια από το Διοικητή μου, και πηγαίνω στη Δίκη. Μπαίνοντας στην αίθουσα, βλέπω αριστερά της έδρας να κάθονται πέντε κατηγορούμενοι και στη μέση ο Καπνιάς με τους αγκώνες των  χεριών του ακουμπισμένους στα γόνατα που κρατούσαν το κεφάλι του που ήταν σκυφτό. Τον κτυπώ στην πλάτη. Σηκώνει το κεφάλι γυρίζοντας το προς το μέρος μου. Με βλέπει και του λέω, «Κώστα μην στενοχωριέσαι έχει ο Θεός».

«Για εμένα δεν έχει ο Θεός τίποτα πιά. Εύχομαι να έχει για εσάς»!

Μπαίνουν, αμέσως οι δικασταί, κάθονται, ο πρόεδρος κτυπά το κουδούνι και άρχετε η συνεδρίαση. Μάρτυρας, Αϋφαντής Γεώργιος. Φωνάζω «Παρών»! Μάρτυρας…….. αφού τελείωσε τον κατάλογο με φωνάζει.

«Αϋφαντή ορκίσου».

«Ορκίζομαι»

«Γνωρίζεις τον κατηγορούμενο Καπνιά;»

«Μάλιστα στο δημοτικό σχολείο πηγαίναμε μαζί . Ήτο μια τάξη πριν από εμένα. Ο αδελφός του Απόστολος σκότωσε την Μάνα μου». Με διακόπτει λέγοντας «Φτάνει μάρτυς καθίστε»

«Όχι Κύριε Πρόεδρε Δεν τελείωσα.»

«Ορίστε τελειώνετε».

«Στην οικογένειά του ήταν 4 άνδρες. Ο πατέρας και 3 αγόρια. Έχουν σκοτωθεί, ο πατέρας και τα δύο αδέλφια του. Να του χαρίσουμε τη ζωή κύριε Πρόεδρε». Τα χείλη του Προέδρου σφίγγουν, τα σαγόνια του κτυπούν, τα δόντια ανοιγοκλείνουν και λέει ψευδίζοντας.

«Αυ….τό εί…ναι δίκαι…ο,» κτυπά το κουδούνι νευρικά και φεύγει βιαστικά της αιθούσης. Ακολούθησαν και οι άλλοι 4 στρατοδίκες. Μετά 18 λεπτά έρχονται, κάθονται, το κουδούνι κτυπά και «άρχεται η συνεδρίασης». Ο μάρτυρας Παπαγιός. Παρών. Ορκίσου. Ορκίζεται.

«Τι γνωρίζεις για τον κατηγορούμενο;»

«Είμαι ο Πρόεδρος του χωριού μας. Ο κατηγορούμενος με είχε κρεμασμένο στον Πλάτανο 3 ημέρες. Ορίστε τα χέρια μου.» Σηκώνει τα μανίκια του και υψώνει τα χέρια. Ο πρόεδρος, οι στρατοδίκαι, οι παριστάμενοι και εγώ μείναμε έκπληκτοι. Γύρω-Γύρω στους καρπούς ήτο Βαθιά αυλακωμένα από την τριχιά και δεν είχαν θεραπευτεί τα σημάδια. «Αλλά ζητώ κύριε πρόεδρε αυτό που ζήτησε προηγουμένως και ο Αξιωματικός, να του χαρίσουμε τη ζωή» και έδειξε εμένα.

Με έκπληξίν ο πρόεδρος ρωτά. «και εσείς κύριε πρόεδρε που σας κρέμασε ζητάτε να του χαρίσουμε τη ζωή»;

«Μάλιστα κύριε πρόεδρε, εμείς Δεν είμαστε εκδικητικοί, να μην σβήσουμε ολόκληρη την οικογένεια. Ας μείνει ένας να μην σβήσει το όνομα». Υπόψιν ότι δεν είχαμε μιλήσει καθόλου με τον Παπαγιό, για το θέμα, διότι ήρθε αφού είχε αρχίσει το δικαστήριο.

Όταν τελείωσε η διαδικασία, επέβαλαν 8 χρόνια φυλακή στον Καπνιά και από 4 χρόνια φυλακή στους αντάρτες του. Ήρθε Πρωθυπουργός ο Πλαστήρας και έδωσε χάρη εις όλους. Βγήκαν από τις φυλακές και έκαναν οικογένειες, τους δικούς μας, όμως αυτοί τους σκότωσαν σχεδόν όλους και με απάνθρωπα βασανιστήρια.

Γιατί το έκανα αυτό και ΓΙΑΤΙ το γράφω; Ξέχασα τη Μάνα μου; ΟΧΙ Αγαπητοί μου, αλλά διότι κατά την διάρκεια εκείνου του απάνθρωπου πολέμου, μελετούσα συνεχώς για να βρώ τις ρίζες του και τις βρήκα και τις έζησα και τις γράφω παραστατικά στο Βιβλίο μου «ΑΦΥΠΝΙΣΗ», εδάφιο «Επιχείρηση Τριανταφυλλιάς». Θα συγκλονισθείτε αν το διαβάσετε.

Τον πόλεμο αυτό είχαν οργανώσει οι κοσμοκράτορες για να ξεκληρίσουν τους Έλληνες. Όταν έπεφτε το ηθικό των ανταρτών, οι πράκτορές των , που ήτο οι ,  λεγόμενοι πολιτικοί καθοδηγηταί, σε κάθε μεγάλη αντάρτικη μονάδα,  δίπλα στο διοικητή της, και ο Διοικητής εκτελούσε όλες τις εντολές των. Εύρισκαν οι πολιτικοί καθοδηγηταί μια στενωπό, οργάνωναν καλά τα ένθεν και ένθεν της στενωπού υψώματα με ικανές δυνάμεις ανταρτών και οι Άγγλοι Αξιωματικοί που ήτο Σύνδεσμοι- σε όλες τις Μεραρχίες μας (στο βιβλίο μου Αφύπνησις γράφω). «Έτσι ονομάζαμε τότε τους κατακτητάς μας «Συνδέσμους»). Διέτασσαν ένα Τάγμα του στρατού μας να περάση μέσα της στενωπού συντεταγμένο σε τριάδες, σαν να κάνη παρέλαση και μόλις έφθαναν στο μέσον της στενωπού άρχιζαν πύρ από τα γύρο υψώματα και τους ξεκλήριζαν. Μετά λίγες ημέρες έβαζαν τους αντάρτες να περάσουν μέσα από στρατιωτική ενέδρα. Πολλές φορές δε διέτασσαν το στρατό μας να επιτεθή κατά μέτωπο εις καλά οργανωμένες αντάρτικες τοποθεσίες και αποδεκάτιζετο.

Μιά μέρα του Δεκέμβρη του 1948, διέταξαν και εμένα με 30 άνδρες, επιλεγμένους, από τους πιό ψύχραιμους και δυνατούς πολεμιστές να περάσω νύχτα από συγκεκριμένο δρομολόγιο να καταστρέψω το πυροβόλο των ανταρτών στο Ρέμα της Τριανταφυλλιάς Φλωρίνης, αντιλήφθηκα την ενέδρα και πέρασα από άλλο δρομολόγιο. Το κατάλαβαν γιατί ακολούθησα άλλο δρομολόγιο και έδωσαν εντολή να με περάσουν Στρατοδικείο, δια παραβίασίν εντολής εν πόλεμο. Ο Μαραγκός που με υπέρ αγαπούσε, ήπιε πολύ φαρμάκι μέχρι να τους πείση στην Μεραρχία να μην με στείλουν Στρατοδικείο. Έτσι γλίτωσα το πρώτο Στρατοδικείο.

Τον Απρίλιο του 1949, ο πόλεμος είχε κριθεί καθαρά υπέρ του στρατού και οι αντάρτικοι σχηματισμοί, άρχισαν να φυλλορροούν. Το ΓΕΣ έβγαλε εγκύκλιο με την οποία έστειλε πολλούς αξιωματικούς της τάξεως μου, 1948 με μετάταξη στα όπλα Πυροβολικό, Τεθωρακισμένα, κ.τ.λ.. Εμένα με έστειλαν στο όπλο Τεθωρακισμένων, στη ΔΙΤ. Η Διεύθυνσης του νέου όπλου μου με στέλνει με άλλους συμμαθητάς μου να εκπαιδευτούμε στο Ιππικό, στη σχολή Ιππικού στη Λάρισα. Με το τέλος της εκπαίδευσης τοποθετούμε στο Β’ σύνταγμα Ιππικού με έδρα τα Φάρσαλα και τοποθετούμε υποδιοικητής στην 1η ίλη ιππικού και ο Διοικητής της με στέλνει με δύο ουλαμούς Ιππικού στις Σοφάδες Καρδίτσης, την 1ην Αυγούστου. Εγκατασταθήκαμε σε εγκαταλελειμμένο Σχολείο, στα Νότια της Κωμοπόλεως. Δεν λειτουργούσαν τα σχολεία τότε.

Κάθε μέρα με τους ιππείς μου, καβάλα στα άλογά μας, γυρίζαμε τα γύρο βουνά της Καρδίτσας και συλλαμβάναμε σκορπισμένους αντάρτες κρυμμένους στους θάμνους, διότι όλες οι αντάρτικες Μονάδες της περιοχής είχαν αυτοδιαλυθεί. Ένα απόγευμα γυρίζοντας από την αναγνώριση, βλέπω έξω από το σχολείο συγκεντρωμένους 250 και πλέον άνδρες να φωνάζουν «Δώστε μας τον Μακρή, να τον λιντσάρουμε. Σκότωσε τα παιδιά μας».

Πλησιάζοντας την πόρτα με αγκαλιάζει ένας εξάδελφος του πατέρα μου από το διπλανό χωριό μας, την Κτημένη, με φιλιά τρέμοντας  «Γιώργο παιδί μου, είσαι καλά;»

«Ναί μπάρμπα είμαι πολύ καλά.»

«Γιώργο μου ο Μακρής πήγε στη Παλιοκαϊτσα και έδερνε τη Μάνα σου τρείς μέρες. Εμένα μου σκότωσε δύο παιδιά, 22 και 24 ετών. Πάμε μέσα να του μιλήσω».

Κοιτάζω τη μέση του. Κρεμόταν με τη θήκη του περίστροφο μεγάλο. Ήτο οπλίτης των Τ.Ε.Α. και αυτοί οπλοφορούσαν επίσημα.

«Μπάρμπα, βλέπεις τόσο πολύ κόσμο εδώ, θα ακούσουν τους πυροβολισμούς και θα γίνω ρεζίλι, διότι οι αξιωματικοί Δέν σκοτώνουμε αιχμαλώτους. Έλα αύριο πρωί νωρίς να σε αφήσω να δεις το Μακρή».

Φεύγει ο Μπάρμπας  μου, μπαίνω στο σχολείο, χαιρετώ το Μακρή, μιλήσαμε λίγο και πηγαίνω στο γραφείο μου. Καλώ στο τηλέφωνο το 3ο γραφείο της Στρατιάς στη Λάρισα, τους ενημερώνω περί Μακρή και τον κόσμο που ζητά να τον λιντσάρει και να έρθουν να τον πάρουν. Μου δίδουν εντολή αύριο το πρωί, πρίν ξημερώσει να τον έχω με φρουρά στο σταθμό του τραίνου. Θα περάσουν με τραίνο να τον πάρουν. Έτσι και έγινε. Έτσι έσωσα τον καπετάν Μακρή, τον καπετάνιο Αγράφων, από το κεφαλοχώρι Καρδίτσας Λεοντάρη, και τα παιδιά του σήμερα να μάθουν ποιός έσωσε τον πατέρα τους από βέβαιο λιντσάρισμα τον Αύγουστο του 1949.

Και επειδή θα σκέπτεσθε για ποιό λόγο γράφω έως εδώ όλο για αυτούς που έσωσα τη ζωή; Σας απαντώ ότι η Μάνα μου μου έλεγε, «Παιδί μου, Μεγάλοι άνθρωποι ΔΕΝ είναι αυτοί που μισούν, αλλά αυτοί που συγχωρούν», Διότι το μίσος είναι το ξέσπασμα του ζωώδους υποσυνειδήτου, ενώ η συγχώρεση είναι το μεγαλείον της ψυχής του Θεού.

Τώρα που η χώρα μας, πατά με το ένα πόδι της, στο χείλος του γκρεμού και με το άλλο Τεντωμένο προς τον γκρεμό και με ένα φύσημα γκρεμίζεται και καταστρέφεται ανεπανόρθωτα, όπως το σχεδιάζουν οι εχθροί της ανθρωπότητος, υποχρεούμεθα όλοι οι Έλληνες, Δεξιοί και Αριστεροί να ξεχάσουμε το τι μας χωρίζει, να αγκαλιαστούμε ψυχικά και να σωθούμε όλοι μαζί. Διαφορετικά θα πιούνε το αίμα μας στο ποτήρι οι κατακτηταί μας γελώντας ξέφρενα. Και να σκεφθείτε όλοι σοβαρά ότι αυτά ΔΕΝ είναι λόγια πολιτικού για την ψήφο σας, αλλά ενός νέου παιδιού 22 ετών που διαπίστωσε ότι, το αιματοκύλισμα των Ελλήνων ήτο σχέδιο και έργο των κοσμοκρατόρων και ενώ ΔΕΝ είχε στεγνώσει το αίμα της Μάνας του πάνω στη γή της Ελλάδος, ούτε το δικό του από τον τραυματισμό του, χάρισε τη ζωή εκατοντάδων ανταρτών και του αδελφού αυτού που σκότωσε δέρνοντας τη μάνα του. Εάν εσάς σας πλήγωσαν και πόνεσαν περισσότερο από μένα οι αντίπαλοί σας, σας παρακαλώ μπρός στην καταστροφή του μέλλοντος των παιδιών μας, των απογόνων μας, συγχωρείστε τους και αγκαλιάστε τους να σώσουμε το μέλλον της φυλής μας. Προς Θεού φθάνει το μίσος. Βάλτε τέλος στην εκδίκηση και ο Θεός ας μας βοηθήσει να σωθούμε. Σας ευχαριστώ που με ακούσατε ως εδώ.

Φθάσαμε στο 1971. Τότε κυβερνούσε την Ελλάδα η στρατιωτική Κυβέρνηση του Γ. Παπαδόπουλου, την οποία συμπαθούσα και βοηθούσα να πετύχη στο έργο της. Στις αρχές του χρόνου διαπίστωσα ότι και αυτήν την Κυβέρνησην, μας την επέβαλαν οι Κοσμοκράτορες για κάποιο μεγάλον συμφέρον τους, και ερευνούσα μέρα – νύχτα, να το προσδιορίσω. Μετά από σκέψη 40 ημερών κατέληξα στο ότι θέλουν να ανεξαρτητοποιήσουν την Κρήτη και να την ενώσουν μετά με το Ισραήλ, βάσει του σχεδίου του Ιωσήφ Ναζί, για το Μεγάλο Ισραήλ του 1572, που περιλάμβανε την Μέση Ανατολή μέχρι και Νότιο Ιράκ και την Κύπρο με την Κρήτη. Αμέσως αποφασίζω να οργανώσω στρατιωτικούς και να ανατρέψουμε το καθεστώς Παπαδόπουλου.

Τότε ήμουν Διοικητής της 2ας ΕΜΑ στο Πολύκαστρο. Οργάνωσα μερικούς Αξιωματικούς της Μονάδας μου και αξιωματικούς από όλες τις μονάδες του Στρατοπέδου μας της 6ης ΕΜΑ, της Μοίρας Πυροβολικού, του Τάγματος Πεζικού και των μικρομονάδων, συν του Τάγματος Αξιουπόλεως Γουμενίσσης, σύν των δύο Ταγμάτων Πεζικού της Νέας Σάντας, της 6ης Μεραρχίας, και το απόγευμα νωρίς της 25 Μαΐου 1971 συγκεντρώνω, με στολή μάχης, ολόκληρη τη μονάδα μου οπλισμένη στο γήπεδο σε παράταξη, υψώνω τη σημαία επαναστάσεως, που ήτο οριζόντια και πατούσε την άκρη της λίγο ένας στρατιώτης με όπλο ως απεικονίζετο στο έμβλημα της 21ης Απριλίου, κατ’ εντολήν μου, δια να συμβολίσω, οπτικά την κατοχήν και με την ύψωσίν της με το χέρι μου, την Απελευθέρωσην. Και αρχίζω να μιλώ στους άνδρες της Μονάδος μουː «Ω!!! Παιδιά των Ηρώων παιδιά, λευτεριά στη χώρα των Ελλήνων χαρίστε……» μόλις τελείωσα τον λόγο μου, έρχεται μία κίτρινη κούρσα σταματά στην άκρη της παράταξης, κατεβαίνει ο υπίλαρχος Λακαφώσης και με υψωμένο το χέρι του να κάνει κάτι σήματα προς την παράταξη και αμέσως κινούνται 3 αξιωματικοί μου και ο Λακαφώσης, με κυκλώνουν ολόγυρα, σηκώνουν τα πιστόλια και λένε «Παραδώσου κύριε Διοικητά». Γεννημένος ψύχραιμος κατάλαβα αμέσως τι είχε συμβεί. Αντελήφθη η Κυβέρνησης την οργάνωσίν μου διέταξε έμπιστους της Αξιωματικούς να γίνουν μέλη και την δεδομένη στιγμή με πρόδωσαν. Έβγαλα ήρεμα το πιστόλι μου και τους λέω «Την προδοσία δεν ενίκησε κανείς. Ούτε ο Χριστός. Πάρτε το πιστόλι μου και αναλαμβάνω την ευθύνη όλη αυτής της κινήσεως». Λοιπές λεπτομέρειες στο βιβλίο μου «Χθές και Αύριο» σελ.88.

Δεν φυλακίστηκε άλλος, Αξιωματικός πλήν εμού, διότι όταν με ρωτούσε ο ανακριτής «Ο τάδε Αξιωματικός, έκοψε τα καλώδια επικοινωνίας, είναι κατηγορούμενος για δολιοφθορά….» κ.τ.λ., «Όχι κύριε ανακριτά, εκτέλεσε διαταγή δική μου, χωρίς να γνωρίζει το σκοπό μου. Έχει ορκισθεί υπακοήν εις τους ανωτέρους του και αυτό έκανε.  Ο τάδε έδεσε τον Ίλαρχο Αντωνίου του 2ου γραφείου άρα πιστού του Παπαδόπουλου, αρά είναι υπεύθυνος;»

«Όχι κύριε ανακριτά. Του είπα, ο Αντωνίου συνωμοτεί να ρίξη τον Παπαδόπουλον, ο παλιάνθρωπος. Δες τον και απομόνωσέ τον στο γραφείο του. Διαταγή εκτέλεσε. Ήτο υποχρεωμένος. Είναι αθώος.»

Έτσι αθώωσα όλους όσους εκδηλώθηκαν στο πραξικόπημά μας, διότι ήταν πολλοί και είχαμε κάνει πολλά. Θα τα βρείτε όλα , το σχέδιο και γιατί Δεν φυλακίστηκαν οι Αξιωματικοί των άλλων Μονάδων, στο βιβλίο που προανέφερα.

Οδηγηθεί εις το ΕΑΤ – ΕΣΑ για ανάκριση 5 ημέρες. Έγραψα και εκεί αξιοπρεπή ιστορία, στο βιβλίο μου, κατά την φυλακισήν μου στις στρατιωτικές φυλακές Θεσσαλονίκης στο «Γεντί Κουλέ», στις 13-12-1971, γίνεται η Δίκη μου κεκλεισμένων των θυρών στο στρατοδικείο Θεσσαλονίκης και με δίκασαν 14 μήνες φυλακή ΜΟΝΟΝ, ενώ ο επίτροπος πρότεινε στο Δικαστήριο να με δικάσουν 25 χρόνια. Το ΓΙΑΤΙ στο βιβλίο μου ………….

Στη φυλακή του Γεντί Κουλέ με έκλεισαν ΜΟΝΟΝ στο δωμάτιό μου, σε πλήρη απομόνωση  και ΔΕΝ ερχόμουν σε επαφή ούτε με τους άλλους Αξιωματικούς που έμεναν όλοι μαζί και ήταν πολλοί.

Τελείωσε η ποινή μου και εξέρχομαι των φυλακών «Γεντί Κουλέ», Την 1ην Αυγούστου του 1972. Μένω στη Θεσσαλονίκη με τα παιδιά μου 10 και 12 ετών και επί 20 μήνες τα ζω ως ρακοσυλλέκτης, από τους κάδους απορριμμάτων της Θεσσαλονίκης, διότι με είχαν αποτάξει από το στρατό με το βαθμό του απλού στρατιώτη, οπότε έμεινα χωρίς μισθό και ερχόταν πίσω μου, όπου πήγαινα 2 Εσατζήδες με πολιτικά και δεν επέτρεψαν σε κανέναν γνωστό μου να μου δώση δουλειά ή κάποια βοήθεια. Είχα γενειάδα για να μην με γνωρίζει ο κόσμος που μάζεβα ράκι από τους κάδους και έπινα το φαρμάκι της ντροπής και  αγωνίας πως θα ζήσω τον μικρός παιδιά μου κάθε μέρα.

Έγινε η απόβαση των Τούρκων στην Κύπρο αντί της Κρήτης που περίμενα, ήρθε η ¨Δημοκρατία» με επανάφερε στο στρατό με το βαθμό του Ταξιάρχου και με τοποθετούν υποδιοικητή της ιστορικής παλιάς μου μεραρχίας που πρώτο υπηρέτησα ως Αξιωματικός στον πόλεμο την 2αν ΜΠ στην Έδεσα. Το 1976 με προάγουν εις Υποστράτηγο και με τοποθετούν Διοικητή της Διευθύνσεως Τεθωρακισμένων στο ΓΕΣ την ΔΙΤ/ΓΕΣ. ΤΗΝ 12-10-1976.

Την άνοιξη του 1977, ο Αρχηγός ΓΕΣ κ. Γκράτιος διατάσσει συνεδρίαση του ανώτατου Συμβουλίου ΓΕΣ δια την κρίσην των Συνταγματαρχών του όπλου μου. Αρχίζει το συνέδριο με πρόεδρο τον κ. Γκράτσιο , 4 Αντιστράτηγους και εμένα ως εισηγητή διότι θα κρίναμε Αξ/κους του όπλου μου, και ήμουν ο αρχηγός των.

Γράτσιος, Αρχίζει η συνεδρίασης, Συνταγματάρχης …… τάδε τη γνώμη σας, είπαμε όλοι τη γνώμη μας …. «Αποστρατεύετε με ψήφους 4 κατά 2, Συνταγματάρχης Δρακάκης (ο Αντ/γος Κόρκας καθόταν στο δεξιόν του Γκράτσιου ως αρχαιότερος όλων μας, ζεί ο Κόρκας σήμερα, ρωτήστε τον), σηκώνει το χέρι του, Ε. Τι να πούμε για το Δρακάκη κύριε Αρχηγέ είναι Χουντικός ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΥΕΤΕ. Γκράτσιος να ρωτήσουμε τον κ. Αϋφαντή ως αρχηγό του, την γνώμη σας κ. Αϋφαντή. «Όταν δικαζόμουν στο Στρατοδικείο, ο κ. Δρακάκης ήτο Διοικητής της 6ης ΕΜΑ Πολυκάστρου και ήρθε ως μάρτυρας στο Στρατοδικείο, αφού ορκίστηκε είπε «Κύριε Πρόεδρε να τον κρεμάσετε τον Αϋφαντή στην πόρτα του Στρατοδικείου, (γυρίζει να βλέπει την πόρτα και δείχνοντας με υψωμένο το χέρι του, που έτρεμε δυνατά, τα δάκτυλα του και ολόκληρο, κινείτο , δείχνει, να εκεί στην κορυφή της πόρτας) να τον βλέπουν οι περαστικοί, και να τον χλευάζουν για την προδοσίαν του. Τότε κύριε Αρχηγέ ήμουν κατηγορούμενος, σήμερα είμαι αρχηγός του όπλου και κρίνω ότι , το όπλο χρειάζεται ακόμα τις υπηρεσίες του συνταγματάρχου Δρακάκη, και τον προτείνω για Ταξίαρχο.) Όλοι οι αντι/γοι πάγωσαν, ακίνητοι σαν αγάλματα, δεν εκινούντο ούτε τα μάτια τους, ο Γκράτσιος για λίγο ακίνητος άγαλμα και αυτός σε λίγο συνέρχεται σφίγγει τα χείλη του, κτυπά δυνατά το μολύβι του στο τραπέζι κουνιέται λίγο και λέει. «Μετά από αυτή την πρόταση του Αρχηγού του Όπλου του θέλει κάποιος να προτείνη κάτι;» Ενώ ήτο όλοι τελείως μαρμαρωμένοι με ακίνητα και τα μάτια τους, ο δίπλα από τον Κόρκα, καθήμενος Αντ/γος Κωστάκης που ήτο και πολύ ψηλός κοντά το κορμί του εμπρός πίσω 2 φορές, ενώ οι άλλοι ήταν ακόμα αγάλματα, και λέειː «Στον πόλεμο ήμασταν μαζί με τον κ. Αϋφαντή στο 507 Τ.Π. Εγώ Διοικητής του 1ου Λόχου και αυτός Διοικητής του 2ου Λόχου. Ήταν από τότε Λεβέντης και παλικάρι ψύχραιμο, αλλά τόση λεβεντιά είναι καταπληκτική. Τον εκτιμούσαμε και τον αγαπούσαμε όλοι οι Αξ/κοί του τάγματος.» Γκράτσιος.»εντάξει, προάγεται εις Ταξίαρχο με ψήφους 3 προς 3 με την ψήφο την Δικήν μου υπέρ της προαγωγής του.»

Έτσι ο Δρακάκης προήχθη εις ταξίαρχο, Τότε άρχισαν να συνέρχονται στις αισθήσεις τους ο άλλοι αντι/γοι.

  Όταν αρχίζει η δίκη του Παπαδόπουλου και των συνεργατών του στην Κυβέρνηση της Χούντας, η Τηλεόραση μας έδειξε τον Παπαδόπουλο να κάθεται σε καρέκλα αριστερά της εισόδου στο Δικαστήριο, με το κορμί του σκυφτό και το κεφάλι του να το βαστάζουν τα χέρια του , με ακουμπισμένους τους αγκώνες στα γόνατά του. Τον κυκλώνουν 8-10 δημοσιογράφοι κρατώντας Μπλόκ και ετοιμάζονται να γράψουν. Ένας ερώτησεː «Κύριε Πρόεδρε τι έχετε να μας πείτε για τους Αντιστασιακούς;» Σηκώνει το κεφάλι του ο Παπαδόπουλος και απαντά ήρεμα. «Για ποιούς αντιστασιακούς να μιλήσω. Αντίσταση έκανε μόνον ο Αϋφαντής» και σκύβει και κρατά ξανά το κεφάλι του με τα χέρια. Οι Δημοσιογράφοι συνέχισαν να ρωτούν, αλλά αυτός ΔΕΝ ξανασήκωσε το κεφάλι του να απαντήση. Σε λίγο ήρθαν οι αστυνομικοί και τον πήραν μέσα στην αίθουσα και άρχισε η Δίκη.

Μετά λίγα χρόνια αποστρατεύτηκα και έμεινα στη Θεσσαλονίκη. Όταν η Κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου Μεσουρανούσε, με καλεί στο τηλέφωνο ο φίλος μου Δημοσιογράφος της «Απογευματινής και βουλευτής της ΝΔ», Αναστασόπουλος και μετά τις φιλοφρονήσεις μου λέει; « Ο Παπανδρέου επαναφέρει στο στρατό με βαθμό Αντιστρατήγου τον Ίλαρχο Κυροχρίστο και τον τοποθετεί Διοικητή του Γ’ Σ.Σ., που ελέγχει το μισό στρατό της Ελλάδος (σ.σ. τότε το Γ’ Σ.Σ. ασφάλιζε τα σύνορα της Ελλάδος από Βουλγαρία και Τουρκία. Ήτο το μεγαλύτερο. Μετά έγινε το Δ’ ΣΣ στον Εύρο.) Θα έρθω στην Θεσσαλονίκη να σου πάρω συνέντευξη να τους ξευτελίσουμε τους ΠΑΣΟΚ τζήδες. Δεν ντρέπονται να τιμούν τόσο προκλητικά αυτόν που σε πρόδωσε στο Πολύκαστρο και βάλανε τους Τούρκους στην Κύπρο; Τον έκαναν από Λοχαγό Αντιστράτηγο έν ειρήνη. Αυτό Δεν έγινε πουθενά στην ανθρωπότητα. Δεν θα είχαμε Τούρκους στην Κύπρο. Άν δεν σε πρόδιδε, με δημοκρατική Κυβέρνηση Δεν μπορούσε να γίνει αυτή η προδοσία της Κύπρου, και για αυτό έκαναν την Χούντα.»

«Να μην έρθεις, και αν έρθεις δεν θα σου δώσω συνέντευξη».

«Γιατί;»

«Διότι, όταν με συνέλαβαν στο Πολύκαστρο, ο Κυροχρίστος με φρουρά πήγε στο σπίτι μου, έκοψε τα καλώδια του τηλεφώνου, πήρε τα πράγματά μου και πολλά ημερολόγια του πολέμου που έγραφα κάθε μέρα τι μάχες έγιναν, πόσοι νεκροί, πόσοι αιχμάλωτοι και όλες τις λεπτομέρειες. Άν τα είχαμε σήμερα θα γράφαμε μία πολύτιμη ιστορία για τις μελλοντικές γενεές.» (σ.σ. Τι κάνουν οι Δημοσιογράφοι μας; Ένας ας συναντήσει τον Λακαφώση και τον Κυροχρίστο και με το βιβλίο μου «Χθές και Αύριο», σελ. 88 και μετά να γράψει ένα άρθρο ή βιβλίο για τα πραγματικά και αληθινά γεγονότα που σημάδεψαν την ιστορία μας)..

Μετά έστησε τη γυναίκα μου στον τοίχο και δίπλα της τα δύο παιδιά μου 9 και 11 χρονών και πήγαινε μπρός στο κεφάλι τους το Τόμσον, εις θέσιν βολής σκοπεύοντας το κεφάλι του καθενός φωνάζοντας, «πέστε μου ποιόν έφερνε ο Αϋφαντής εδώ και μιλούσε, διαφορετικά σας σκοτώνω όλους». Φεύγοντας έβαλε σκοπό στην Πόρτα και Δεν επέτρεπε σε κανέναν να βγεί έξω. Μετά 4 ημέρες που είχαν τελειώσει, το ψωμί, το γάλα των παιδιών κ.τ.λ., ανοίγει την πόρτα η γυναίκα μου, ο Φρουρός σηκώνει το όπλο, «Αν βγείς θα σε σκοτώσω».

«Σκότωσέ με . Δεν μπορώ να βλέπω άλλο τα παιδιά μου νηστικά και χωρίς γάλα»΄, και κατεβαίνει τις σκάλες. Ο σκοπός έμεινε ακίνητος και αμήχανος. Ψώνισε ότι χρειαζόταν και τηλεφώνησε στους δικούς μας.

«Ο Γιώργος είναι φυλακή» και τότε κινητοποιήθηκαν οι δικοί μας να βοηθήσουν την οικογένειά μου.

Τότε τραυματίστηκαν ψυχολογικά τα παιδιά μου και Δεν συνήλθαν μέχρι σήμερα. «Αυτό Δεν θα το κάνω Εγώ για να τραυματίσω ψυχολογικά τα παιδιά του Κυροχρίστου. Μην έρθεις».

«Όχι στρατηγέ ΔΕΝ έχεις δίκαιο. Εσύ ΔΕΝ θα το κάνεις για να πληγώσεις τον Κυροχρίστο, αλλά το ΠΑΣΟΚ.»

«Ναι και εσύ το ΠΑΣΟΚ θέλεις να ξευτελίσης, και τυφλός από το μίσος της εκδίκησης ΔΕΝ βλέπεις ότι θα πληγώσουμε την ψυχή των μικρών παιδιών του, και εμένα η συνείδησής μου ΔΕΝ μου το επιτρέπει αυτό. Αυτή είναι η ανατροφή που μου έδωσε η Μάνα μου και θα την τηρήσω, άδικα κουράζεσαι Δεν θα σου δώσω συνέντευξη.»

Αυτή η διαλογική συζήτησης μεταξύ μας, επανελήφθη περίπου με τους ίδιους συλλογισμούς αμφοτέρων, άλλες δυο φορές, που με ξαναπήρε τηλέφωνο και επέμενε να τον δεχθώ για συνέντευξη και αφού το αρνήθηκα, ξανά, ΔΕΝ ξανατηλεφώνησε.

Αγαπητοί μου Έλληνες και Ελληνίδες, αν φιλοσοφήσετε αυτήν την τελευταία παράγραφο, ΜΟΝΟΝ, όσο Εγωϊσμό και πείσμα αν έχετε, θα πεισθείτε τελικά ότι τον πόλεμο αυτόν, τον είχαν σχεδιάσει και διηύθυναν οι σύμμαχοί μας , οι κατακτητές μας. Και έδωσαν εντολή στον Ανδρέα Παπανδρέου, να επαναφέρει στο στρατό τον Κυροχρίστο και να τον τιμήση επιδεικτικά και τον έκανε Διοικητή του Γ’ Σ.Σ. Διότι με την προδοσίαν του έσωσε την Κυβέρνησην της Χούντας και τους βοήθησε να βγάλουν τους Τούρκους στην Κύπρο, ώστε να την διχοτομήσουν μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων, να διώξουν μετά τους Έλληνες, ώστε να εφαρμόσουν το σχέδιο του Ιωσήφ Ναζί, να την ανεξαρτητοποιήσουν και να την ενώσουν με το Ισραήλ , που έγραψε το 1572 περί μεγάλου Ισραήλ. Αλλά και τον άλλο προδότη τον Λακαφάση τον προώθησαν βαθμό, βαθμό μέχρι και Υποστράτηγο.

 Αποστρατεύθηκε ως Αντ/γος και τον τοποθέτησαν Γενικό Γραμματέα εις σοβαρό Υπουργείο της «Δημοκρατικής Κυβέρνησης του Ανδρέα μας. Έτσι αμείβουν οι κοσμοκράτορες τους προδότες των λαών. Αυτό ήθελε να αποδείξη ο φίλος μου δημοσιογράφος στους Έλληνες. Είχε δίκιο και έπρεπε να του δώσω τη συνέντευξη, αλλά ήμουνα τόσο πικραμένος με την κατάντια των παιδιών μου, που με πονούσε η καρδιά να κάνω ανάπηρα ψυχολογικά τα παιδιά του Κυροχρίστου και θα στεναχωρούσα τη Μάνα μου, όταν θα συναντιόμασταν στον Άγιο Πέτρο, τι θα της έλεγα; Τώρα τα παιδιά του είναι με γκρίζα μαλλιά . Ας μάθουν τα κατορθώματα του πατέρα τους δια να ρυθμίσουν την συμπεριφορά τους στην υπόλοιπη ζωή τους και να παραδειγματιστούν και οι Αξιωματικοί μας, πως να αντιμετωπίζουν τις δύσκολες καταστάσεις στη ζωή τους.

Όταν ανετράπη η Χούντα και ήρθε η «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» με συνάντησε ο μικρότερος αδελφός του υποδιοικητού του ΠΑΣΟΚ, Υπουργού Γιάννη Χαραλαμπόπουλου που ήτο ΑΝΤΙσυνταγματάρχης και μου λέει «Έχω εντολή του Γιάννη του Αδελφού μου, που συμφωνούν στο ΠΑΣΟΚ, να ετοιμάσουν αυτοί (ΠΑΣΟΚ), συνέντευξη Δημοσιογράφων και να Δηλώσεις ότιː Εμείς του ΠΑΣΟΚ σου δώσαμε εντολή  να ρίξης τον Παπαδόπουλο με πραξικόπημα και το έκανες στο Πολύκαστρο και όταν γίνουμε Κυβέρνηση θα σε κάνουμε ΥΠΟΥΡΓΟ ΑΜΥΝΗΣ»!

«Χρήστο, Εγώ ότι έκανα το έκανα να ελευθερώσω την Πατρίδα, όχι να γίνω Πρωθυπουργός, ούτε Υπουργός. Ξέχασέ το ΔΕΝ το Δέχομαι.»

«Τότε να δηλώσεις τουλάχιστον, ότι το γνωρίζαμε το ΠΑΣΟΚ και το δεχθήκαμε.»

«Και αυτό ξέχασέ το, δεν νοθεύω την ενέργειά μου με πολιτικές και Κυβερνητικές θέσεις.» Δεν με ξανά ενόχλησε.

Μετά 15 περίπου ημέρες με συναντά ο Δημοσιογράφος της ¨Απογευματινής και βουλευτής της Ν.Δ., Αναστασόπουλος και μου κάνει την ίδια πρόταση με τον Χρ. Χαραλαμπόπουλο, και μάλιστα ότι θα με κάνουν Υπουργό Αμύνης, ΑΜΕΣΩΣ, διότι ήτο Κυβέρνησης. Περιττό, ότι έλαβε την ίδια απάντηση. Τότε όλα τα πολιτικά κόμματα επειδή αδράνησαν κατά την 7ετία της χούντας και ΔΕΝ έκαναν καμίαν σημαντικήν αντίδρασην ήθελαν την συγκατάθεσή μου να προβληθούν στο λαό και την ιστορία, και επειδή τους αρνήθηκα την ευκαιρία, φίμωσαν τα ΜΜΕ και δεν μάθατε καθόλου την σοβαράν αντίδρασίν μου στο πολύκαστρο, και είναι αμφίβολο αν θα την γράψη και η ιστορία εφόσον μας διοικούν οι Τραπεζίτες.

Εδώ τελείωσα τις αντιδράσεις κατά της 7ετίας της Χούντας και θέλω να σας υπενθυμίσω ότι δεν ήμουν ο μόνος αξιωματικός του στρατού που αντέδρασα. Ήταν πάρα πολλοί, περί τους 80 φυλακίσθηκαν και πολλοί παραιτήθηκαν, οι περισσότεροι δε αποτάχθηκαν με βαθμό στρατιώτη, 2 με 3 δε έμειναν ανάπηροι σε όλοι τους τη ζωή, από βασανιστήρια στο ΕΑΤ-ΕΣΑ  κατά την ανάκρισίν των και από ατυχήματα κατά την κράτησίν των. Προς αυτούς που πλήρωσαν την αντίστασίν των πιό ακριβά από όλους μας και τις οικογένειές των, εκφράζω από καρδιάς την λύπην μου και τον θαυμασμό μου δια την ψυχικήν των κόπωση και με το θάρρος των μέχρι να ξεπεράσουν τον πόνο τους και να συνηθίσουν στην νέα ζωή τους. Δεν γράφω τα ονόματά τους γιατί είναι πολλά και διότι περνούσα δύσκολες ημέρες για να ζήσω τα παιδιά μου και δεν τα έγραψα τότε. Σήμερα μόνον οι δημοσιογράφοι μπορούν να τα γράψουν από τα αρχεία των εφημερίδων τους, αλλά ποιοί «Δημοσιογράφοι», έχουμε;

Επειδή ενδέχεται να διερωτηθείτε, γιατί τα έγραψα όλα αυτά; Σας απαντώ

Για να ρωτήσω τους σημερινούς Αξιωματικούς των ενόπλων δυνάμεων, της Χωροφυλακής και του Λιμενικούː

Αγαπητοί μου συνάδελφοι, τότε η Χούντα είχε στερήσει μόνον, τον ελεύθερο λόγο των πολιτών και τα σχόλια περί πολιτικής, το συναθροίζεσθε και το εκλέγειν τους άρχοντες, ενώ οργάνωσε το κράτος, έκοψε τις κλεψιές του Δημοσίου χρήματος, υποχρέωσε τους χωρικούς μας να κάνουν τουαλέτες στα σπίτια τους, πήγε δρόμους και ρεύμα είς όλα τα ορεινά χωριά, που αν δεν τα έκαναν εκείνοι ΔΕΝ θα είχαν γίνει από τους πολιτικούς μας μέχρι σήμερα, και η οικονομία μας ανέβηκε εις την πρώτην θέσην στην Ευρώπη με ετήσια ανάπτυξη 8% του ΑΕΠ, ενώ των Ευρωπαϊκών κρατών δεν είχε ουδενός ξεπεράσει το 4% του ΑΕΠ. Οι Αξιωματικοί τότε όλων των ένστολων και όλων των βαθμών αντέδρασαν κατά Δεκάδες, φυλακίσθηκαν, βασανίσθηκαν, έμειναν και μερικοί ανάπηροι, αλλά τίμησαν τον όρκο τους και την ιστορία της πατρίδος των.  

Εσείς σήμερα όλοι οι ένστολοι που η πατρίδα μας και ο λαός της χάνονται κυριολεκτικά και μόνιμα, χάνεται και από το χάρτη, διότι θα μείνουν ΜΟΝΟΝ αλλοδαποί, εδώ ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ;;; Γιατί ΔΕΝ Αντέδρασε Φανερά να ενθαρρύνει το λαό; Ουδείς! ΓΙΑΤΙ; ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ, Ρωτάτε!!

Πάρα πολλά έπρεπε να είχατε κάνειː

Α. Όταν πριν από μήνες διέρρευσε ότι η Κυβέρνηση θα στεγάση και σε στρατόπεδα στρατιωτών Αλλοδαπούς, κανείς σας δεν αντέδρασε δημοσίως. Αναγκαστήκαμε εμείς της Εθνεγερσίας και κάναμε δυο εκπομπές στην T/V ΚΟΝΤΡΑ και είπαμε δημόσια, «Ντροπή πως τολμάτε να βάλετε τους αλλοδαπούς να κοιμούνται στον ένα θάλαμο και στον απέναντι να κοιμούνται στρατιώτες; Όταν αποφασίσουν τη σφαγή των Ελλήνων θα βάλουν έναν αλλοδαπό με μάσκα να μπη στον θάλαμο των στρατιωτών μας, ενώ κοιμούνται, ώρα 3 πρωϊνή και να ψεκάση Ναρκωτικό, να βγεί έξω και μετά 15 με 20 λεπτά θα μπούν όλοι μαζί οι αλλοδαποί και θα σκοτώσουν άνετα όλους τους ναρκωμένους στρατιώτες μας με αυτόματα ή μαχαίρια. Αυτό θα γίνη την ίδια ώρα π.χ. 3 πρωϊνή είς όλους τους θαλάμους του στρατοπέδου σε όλα τα στρατόπεδα της χώρας και μένει χωρίς στρατό η χώρα μας ή με ελάχιστο. Και οι αλλοδαποί θα σκοτώσουν όλους τους κατοίκους των πολλών και μεγάλων οικισμών. Θα μείνουν ολίγοι στα βουνά μόνον, και αυτούς θα τους σκοτώσουν, μετά με την ησυχία τους».  Και εφόσον γνωρίζουμε, από καταθέσεις αλλοδαπών στα Αστυνομικά τμήματα των νησιών μας. Αυτά εδώ όλα είχαν δημοσιευθεί στον τύπο και δεν διαψεύστηκαν από κανέναν. Όταν έρχονται οι αλλοδαποί εδώ έχουν εντολή να τηλεφωνήσουν στο τηλέφωνο που τους έδωσαν, να συναντήσουν το άτομο αυτό, να καταταγούν στην ομάδα του και να εκτελούν τις εντολές του. Να συγκροτήση δε έκαστος και την δική του ομάδα και όταν λάβουν εντολή από Τουρκία να βγούν έξω και όποιο Έλληνα βλέπουν Άνδρα, Γυναίκα, παιδί, να τους σκοτώνουν. Όπλα θα πάρουν από μυστικές αποθήκες την ημέρα που θα τους δώσουν εντολή. Άρα οι νέοι αλλοδαποί που βλέπουμε στο δρόμο είναι ο μυστικός στρατός των κατακτητών, για αυτό κοκορεύεται ο Ερντογάν, που το γνωρίζει καλά.. ΄

Όταν τα είπαμε εμείς όλα αυτά στην τηλεόραση σε δύο εκπομπές, μαγικά σταμάτησαν όλες οι εφημερίδες και όλα τα ΜΜΕ να μιλούν για αυτό το θέμα, και έσβησε χωρίς θόρυβο.

Εφόσον Δεν ενημέρωσε δια αυτό το σοβαρό εθνικό θέμα η κυβέρνησης το λαό, είχε υποχρέωση να τον ενημερώση η Αντιπολίτευση, αλλά και αυτοί όλοι τους παιδιά του κατεστημένου είναι. Άρα έπρεπε, ένας από τους ένστολους να πάρει το θάρρος να το κάνη, αφού ΔΕΝ το έκανε κανείς, αναγκαστήκαμε η «ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑ» και το κάναμε και σώσαμε τους στρατιώτες μας από τους αλλοδαπούς.

Β. Η Κυβέρνησή μας, μάλλον κατά εντολήν του κατεστημένου, διότι ΔΕΝ μιλούν καθόλου για αυτό το θέμα όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, και τα ΜΜΕ, εκμεταλλευόμενοι την κλεισούρα του λαού, στα σπίτια τους «λόγω Κορωνοϊού» Εγκαθιστά στις εξόδους των πόλεων μας, αλλοδαπούς, ώστε όταν διαταχθεί η καταστροφή μας να μην δύναται να φύγη της πόλεως κανείς, ώστε να μας ξεκληρίσουν όλους.

Αλλά και εις όλα σχεδόν τα στρατηγικά σημεία της υπαίθρου στήνουν στρατόπεδα αλλοδαπών, ώστε να δύναται να αμυνθούν και να αντιμετωπίσουν το στρατό μας κατά την σύρραξη που έρχεται ως βέβαια πλέον.

Για όλα αυτά, τα ανώτατα στελέχη των ένστολων μας γιατί Δεν υποχρέωσαν την Κυβέρνησην να σταματήση το καταστροφικό της έργο και το συνεχίζει νυχθημερόν; Αν δεν τους ακούσει να παραιτηθούν και να ενημερώσουν τους Έλληνες και την Ιστορία γιαυτό. Τώρα τους μένει να τα καταστρέψουν όλα αυτά τα σημεία που η Κυβέρνηση εγκατέστησε αλλοδαπούς, άλλως να παραιτηθούν.

Γ. Επειδή ο κίνδυνος καταστροφής όλων των Ελλήνων εκ των αλλοδαπών είναι πλέον οφθαλμοφανής, μόνον οι Μασώνοι και οι πράκτορες δεν τον βλέπουν, αποφασίσαμε να προτείνουμε μέτρα από τηλεοράσεως αλλά κανείς Δεν μας άκουσε, ούτε οι Αξι/κοί των ενόπλων Δυνάμεων που είχαν όχι απλώς υποχρέωσην να μας ακούσουν, αλλά και να υποχρεώσουν την Κυβέρνησην να το κάνει με κάθε μέσον, έστω και να παραιτηθή ένας, να καταγγείλη τον κίνδυνο και να ζητήσει εκλογές. Τώρα ο λαός ωρίμασε. Δεν θα τους ψηφίση. Ακούστε τι τους σέρνουν κάθε μέρα τα Σάϊτ των παλικαριών που ξύπνησαν και τους τα σέρνουν κάθε μέρα.

Ένα μέτρο τελείως απαραίτητο για τη σωτηρία μας που προτείναμε ήτο η οργάνωσης της Αυτοάμυνας του λαού με εθελοντικά τμήματα πολιτών αξιόμαχων, οργανωμένων καθ’  ομάδας και διμοιρίας, κατά χωριό και συνοικίες στις πόλεις, με όπλα, πυρομαχικά και να συγκεντρώνονται και γυμνάζονται και αναθεωρούν τα σχέδιά τους εις αραιά διαστήματα.

Το 1946-1949 στον μεταξύ μας πόλεμο έμπαιναν οι αντάρτες στα χωριά, συλλάμβαναν τους αντιφρονούντες και τους σκότωναν και έπαιρναν και τα παιδιά τους καθώς και τα δικά τους παιδιά, των ανταρτών, μαζί τους στο βουνό. Το γνωστό για όλους παιδομάζωμα, η τότε Κυβέρνηση οργάνωσε και εξόπλισε τα ΤΕΑ με εθνικόφρονες εθελοντές και προστάτευσαν τα χωριά τους και τα παιδιά τους αποτελεσματικά. Τώρα βρισκόμαστε ακριβώς στην ίδια περίπτωση και πολύ χειρότερα, διότι έχουμε αντιπάλους τους αλλοδαπούς που μας μισούν και τους έχουν τάξει τα σπίτια μας και τα χωράφια μας (ρωτήστε τους και θα ακούσετε) ως δώρον της καταστροφής μας, τους έχουν εκπαιδεύσει για μάχη, και μόλις τους δώσουν εντολή θα μας εξαφανίσουν όλους σε μια ημέρα.

Βεβαίως τις μονάδες που θα οργανώσουμε τώρα Δεν θα τις ονομάσουμε ΤΕΑ, πρέπει να τις δώσουμε άλλο όνομα που να μην διαιρεί το λαό μας, λόγω παλαιών αναμνήσεων. Και αυτή η οργάνωσης των Ελλήνων για αυτοάμυνα και σωτηρία θα μας σώση πραγματικά διότι λόγω ανάγκης θα ξεχάσουμε τα παλαιά, θα αγαπηθούμε για να σωθούμε από εχθρό και έτσι θα γίνουμε τώρα ένας πραγματικά αγαπημένος λαός, μέχρι που προτείνω εις όλους τους Έλληνες να την κάνουμε αυτήν την οργάνωσιν, έστω και αν Δεν μας χρειασθεί δια να ξεχάσουμε τα παλαιά και θα προοδεύσουμε πολύ ενωμένοι.

Σας παρακαλώ Ελληνίδες, Έλληνες και ένστολους να ενωθούμε όλοι μαζί με αγάπη για να σωθούμε και να σώσουμε τα παιδιά μας και τους απογόνους μας. Παρακαλώ φροντίστε όλοι να καταλάβετε την ψυχή μου που κλαίει με τα μάτια μου τώρα που γράφω αυτά .

Σας παρακαλώ ξεχάστε τα περασμένα, να αγκαλιαστούμε όλοι μαζί, και να είστε βέβαιοι ότι οι απόγονοί μας θα κτίσουν Παρθενώνες, όχι έναν μόνο.

Είναι βέβαιον πλέον ότι οι μεγάλη σημερινή μετανάστευση δεν είναι φυσιολογική. Απλά σχεδιασμένη από τους επίδοξους κοσμοκράτορες οι οποίοι πληρώνουν δισεκατομμύρια να μετακινηθούν και τάζουν τα σπίτια μας, δια να μουλαροποίσουν τους ανεπτυγμένους λαούς , βάση του σχεδίου Καλέργγη το οποίον το πρότεινε η εβραία σύζυγός του με εντολή του ιερατείου αλλά και διότι και ο πατέρας του ήτο εβραίος, η μάνα του Γιαπωνέζα. Το γράφω το γιατί στα βιβλία μου.

Δ. Οι Τούρκοι μας προκαλούν συνεχώς και οι δικοί μας δεν αντιδρούν και μας δείχνουν ότι το κάνουν από ευγένεια. Οι Βάρβαροι και οι Γενίτσαροι δεν καταλαβαίνουν την ευγένεια την θεωρούν Δειλία και υποταγή. Μόνο την γροθιά νοιώθουν και τρέμουν. Παράδειγμα, αφού απελπίστηκα από την αδράνεια όλων των υπευθύνων σε μια εκπομπή μας στην T/V ΚΟΝΤΡΑ, είπα τα ανωτέρω και προτείνω στον Αρχηγό του στόλου μας, να πει καθαρά στον αρχηγό  του Τουρκικού στόλου «Αρκετά σας ανεχθήκαμε. Αν στο μέλλον κάποιο πλοίο σας μας προκαλέσει θα το βυθίσουμε.»

Δεν πέρασε μια εβδομάδα και φρεγάτα μας εμβόλισε την Τουρκική, επειδή εκείνη παρενόχλησε την δική μας και μάλιστα της έκανε σοβαρό ρήγμα στα πλευρά, πολλών εκατομμυρίων Ευρώ.

Αποτέλεσμα τα Τουρκικά πλοία εξαφανίστηκαν από το Αιγαίο εντός 24ώρου και επέστρεψαν μετά από 25 ημέρες. Αν η Κυβέρνησής μας ή ο Αρχηγός ΓΕΘΑ, έλεγε εις τον Διεθνή τύπο ότι «οι Έλληνες ζητούμε από τον ΟΗΕ να στήλη επιτροπή εις όλα τα παράλια της Τουρκίας και να εξετάσουν το DNA των κατοίκων της και όπου το  DNA των κατοίκων είναι ΄κάτω του 10% Τουρκικό να κηρύσσεται η περιοχή αυτή ανεξάρτητος. Επειδή οι κάτοικοι είναι άλλης Εθνικότητας και τους επέβαλαν οι Τούρκοι με τις χαντζάρες των, την γλώσσα τους και τη θρησκεία τους. Και οι κοσμοκράτορες αργότερα έκαναν την Μικρά Ασία ολόκληρη ένα κράτος, ενώ κατοικείτο από 5 διαφορετικούς λαούς, με προϊστορία χιλιάδων ετών και πολιτισμό. Επειδή ήθελαν να φράξουν την Ρωσία να μην κατέβει στην Μεσόγειο για το λόγο αυτόν έδωσαν και την Ανατολική Θράκη στην Τουρκία για να φράξει τα στενά στους Ρώσους.

     Αυτό έπρεπε να το είχε κάνει η Κυβέρνησης  μας από την πρώτη στιγμή να το βουλώση ο Γενίτσαρος Έρντογάν. Και να δώσουν και την καταγωγή του Γενίτσαρου στον Διεθνή τύπο, να ξευτελισθή και να τον Λιντσάρης Δημοσίως ο Τουρκικός Λαός όταν το μάθουνε ή τουλάχιστον να τον εκβιάσουν, μυστικά με αυτό και θα υποχωρούσε σε όλα 100%. Αλλά όλα τα κόμματα της Βουλής μας είναι του Μεγάλου Αδελφού και ΔΕΝ τολμάν να στηρίξουν τα Ελληνικά Συμφέροντα, ούτε να στενοχωρήσουν τον Αδελφό τους Ερντογάν.

Στην Τουρκία κατοικούν Τούρκοι 5% Μόνον. Πως το γνωρίζω; Το 1977 ήμουν αρχηγός της ΔΙΤ στο ΓΕΣ και με έστειλε ο Γκράτσιος εκπρόσωπό του στην Γιουγκοσλαβική Πρεσβεία, γιόρταζε την Εθνικήν των εορτή. Πήγα και σε καυγά μεταξύ στρατηγού Πυριόχου του Τούρκου στρατιωτικού ακολούθου και εμού, δια το πόσοι Τούρκοι ζουν στην Τουρκία. Επεμβαίνει ο στρατιωτικός Ακόλουθος της Αμερικής και λέει «Μην καυγαδίζετε, θα σας λύσω την απορία. Πριν έρθω στην Ελλάδα διάβασα στο Υπουργείο μας , των εξωτερικών και το φάκελο της Τουρκίας για να ρυθμίζω την θέσιν μου στους μεταξύ σας καυγάδες. (και με το χέρι του μας δείχνει , αυτό το γράφω και στο βιβλίο μου). Στην Τουρκία με σαφής αποδείξεις το Υπουργείο μας γράφει ότι συνολικά υπάρχουν ΜΟΝΟΝ 5% Τούρκοι. Οι υπόλοιποι είναι Εθνικοτήτων που ζούν από παλιά εκεί.»

Ε. Δια να κάνουν εμβόλιο στους άνδρες τους οι ένστολοι είχαν υποχρέωσην , να ζητήσουν από την Κυβέρνησην να τα εξετάση χημικά με επιτροπή, τι περιέχουν και εφόσον η επιτροπή τα εγκρίνει εγγράφως, ότι είναι αγνές οι τάδε και οι τάδε παρτίδες που ελέγξαμε, να παραλάβουν αυτές μόνον και όταν τελειώσουν να ζητήσουν νέες με βεβαίωση ελέγχου και όχι να κάνουν εμβόλια στα παιδιά ανεξέλεγκτα. Τα θέλουν υγιή οι Μανάδες τους, όταν επιστρέψουν ως πολίτες.

Επίσης οι ανωτέρω έπρεπε να ζητήσουν από την Κυβέρνησην να ψηφίση νόμο που να ορίζη ότι «κάθε γιατρός πρίν εμβολιάσει κάποιον να του δίδει βεβαίωσην του, υπογεγραμμένη παρουσία του, ότι εγκρίνει την αγνότητα του εμβολίου και ότι δεν προκαλεί σοβαρές παρενέργειες. Και μετά να τον εμβολιάζει. Για να το κάνει όμως αυτό ο Γιατρός πρέπει να κρατά βεβαίωσην της επιτροπής που έλεγξε αυτήν την πατρίδα εμβολίων. Αν ΔΕΝ το κάνει αυτό η Κυβέρνηση, τότε οι ανωτέρω να το ζητήσουν από όλα τα κόμματα της Βουλής το ζητήσουν και να πιέσουν δυνατά την Κυβέρνηση να το κάνει, άλλως να παραιτηθούν να γίνουν υποχρεωτικά εκλογές στις περιφέρειες που θα χηρέψουν θέσεις.Αν γίνουν εκεί μόνον και την μαυρίσουν την Κυβέρνηση οι ψηφοφόροι, υποχρεωτικά θα γίνουν γενικές εκλογές πλέον.

Εάν η επιτροπή που έλεγξε τα εμβόλια δεν έκανε καλά τη δουλειά της ή για άλλους λόγους έδωσε στην Κυβέρνηση λανθασμένη βεβαίωση και βρεθούν εμβόλια επικίνδυνα για τον άνθρωπο, να τιμωρούνται οι ελεγταί αυτών με θάνατο και κατάσχεσην της περιουσίας των, κινητής και ακινήτου.

Όλα τα ανωτέρω περί εμβολίων συν αποδεικτικούς συλλογισμούς ότι τα εμβόλια κάτι κρύβουν, τα έγραψα σε Δελτίο Τύπου της «Εθνεγερσίας» και το έστειλα προ 20 ημερών προς δημοσίευση στην εφημερίδα που πιστεύαμε πολλοί Έλληνες ότι ήτο Εθνική και εκόπτετο για τα δίκαια των Ελλήνων, και μας είπε ότι θα το Δημοσιεύσει σε δύο μέρες. Δεν το δημοσίευσε. Μετά μας είπε για το Σαββατοκύριακο. Δεν έγινε. Μετά για το ερχόμενο Σαββατοκύριακο οπωσδήποτε. Περιττών ότι δεν έγινε. Γιατί το γράφω; Για να αποδείξω εις όλους ότι οι δημοσιογράφοι, όχι όλοι βέβαια, αλλά αυτοί που εξαιρούνται πεινάν ως και τα παιδιά τους, και τα ΜΜΕ ελέγχονται από το κεφάλαιο. Και όταν βλέπετε δημοσιογράφο και εφημερίδα να γράφουν Εθνικά και να κόπτοναι για την Ελλάδα, και να κλαίνε φανερά και στην τηλεόραση ακόμα για την Ελλάδα να κουμπώνεστε, και να ελέγχετε τα οικονομικά τους. Αν τα οικονομικά τους ανθούν, έχουν βίλες, ιδιόκτητα πολυτελή γραφεία κτλ..Μην μετράτε το τι λένε, ανήκουν στα πολύ έμπιστα στελέχη του κατεστημένου και παριστάνουν τον υπερέλληνα και εχθρό φανατικό του κατεστημένου για να περνούν τα συνθήματά του στο λαό κρυφά και να θάβουν δια της σιωπής των ή την μη δημοσίευσην αυτών επειδή ξεσκεπάζουν το κατεστημένο ή κάνουν ζημιά στις βασικές επιδιώξεις αυτού. Αν είναι πολιτικοί βρίζουν επιδεικτικά τους εβραίους για να κόψουν περισσότερους ψηφοφόρους από τα Εθνικά και Πατριωτικά κόμματα, έχουμε και από αυτούς στή Βουλή.

Το ότι τα εμβόλια κάτι κακό κρύβουν είναι βέβαιο διότι θέλει να  μας τα επιβάλλει το κατεστημένο, «Άρον ! Άρον!» Ξοδεύουν δε πολλά χρήματα να τα διαφημίσουν και έκαναν και κάνουν σκληρούς νόμους να μας τα επιβάλλουν. Γιατί; Λυπήθηκαν την ζωή μας, μην πεθάνουμε από κορωνοϊό; Ποίοι αυτοί που έγραψαν στις στήλες της Τζόρτζια, ότι πρέπει να μείνουν Μόνον 500 εκατομμύρια άνθρωποι στη γή. Αυτοί στενοχωρήθηκαν μην πεθάνουμε και μας πιέζουν αφόρητα και Δικτατορικά να  εμβολιασθούμε. Άρα έχουν κάποιο σοβαρότατο συμφέρον. Ποιό; Βρέστέ το! Μετά αποφασίστε αν θα κάνετε εμβόλιο ή Όχι. Η κοροϊδία και το δούλεμα που δύνανται να μας κάνουν με τους αριθμούς, των δήθεν κρουσμάτων ημερησίως είναι τρομερό. Όταν θέλουν να μας επιβάλλουν εμπάργκο δίδουν εντολή στο συνεργείο και ελέγχει 4000 ανθρώπους και βρίσκουν ασθενείς, π.χ. 2,000, ενώ την προηγούμενη ημέρα είχαμε ασθενείς 1,000 άτομα. Άρα από αύριο εμπάργκο για 10 ημέρες, διότι διπλασιάστηκαν τα κρούσματα.

Αυτό όμως αγαπητοί μου θα είναι ΑΠΑΤΗ! Γιατί; ΔΙΟΤΙ την προηγούμενη ημέρα ήλεγξαν μόνον 2,000 άτομα και βρήκαν ασθενείς 1,000 άτομα. Άρα 50%  τους μισούς, αυτοί είναι οι νέοι ασθενείς, σήμερα ήλεγξαν 4,000 και βρήκαν ασθενείς 2,000, ναι αλλά επί τοις εκατό είναι ξανά οι ασθενείς μόνον 50%. Δηλαδή οι μισοί των εξετασθέντων, αλλά και την προηγούμενη ημέρα ήτο ασθενείς οι μισοί, το 50%. ΔΕΝ υπήρξε αύξηση των ασθενών, απλώς έχουμε δείγματα από διπλάσιους.

Έτσι ανεβοκατεβάζουν τα ποσοστά των νέων κρουσμάτων κατά βούληση και μας κλείνουν μέσα και κλείνουν και τα μαγαζιά και καταστρέφουν προγραμματισμένα την οικονομία, αν χρειασθεί.

Δεν γνωρίζουμε την αλήθεια. Δίδουν όμως την ευκαιρία στους κακούς και βαλτούς να λένε, ότι έτσι επιτυγχάνουν δύοː

α . Συνηθίζουν το λαό να πειθαρχή τυφλά στις εντολές των χωρίς καμία αντίσταση,

β . Φτωχαίνουν τους λαούς πολύ, ώστε να μην δύναται να αντιδράσουν σε καμία εντολή των.

Υπόψιν σας όμως ότιː Οι σώφρονες όμως δεν μετρούν ΜΟΝΟΝ το κέρδος αλλά και την ζημία, ενώ η Κυβέρνησή μας μετρά κακώς ΜΟΝΟΝ το κέρδος. Μετρά μόνον πως θα παρουσιάσει ολιγότερους, προσβληθέντας από τον κορωνοϊό και υπερηφανεύονται ανόητα, ότι είμαστε η ποιό επιτυχημένη χώρα της Ευρώπης στην καταπολέμησην της επιδημίας και χασκογελούν υπερήφανοι. Δεν σκέπτονται τις απώλειες που θα έχουμε αύριο από τις χιλιάδες αυτοκτονίες αυτών που θα βλέπουν τα παιδιά τους νηστικά και ΔΕΝ θα μπορούν να τα βοηθήσουν, και πόσοι θα υποφέρουν από την πείνα επειδή ΔΕΝ βρίσκουν δουλειά. Σκέφτονται στην κυβέρνηση τα πολλά- πολλά Δισεκατομμύρια που δανείζεται και τα σκορπά απερίσκεπτα και υπερήφανα, για να πληρώνει τα δισεκατομμύρια αυτά σε ενοίκια κλειστών μαγαζιών και ανέργων υπαλλήλων. Ποιός θα τα πληρώση και πως αφού δεν παράγουμε τίποτα, ούτε βιομηχανικά προϊόντα, διότι χρηματοδότησε ο Σημίτης με δανεικά τα εργοστάσιά μας και τα έστειλε υποχρεωτικά Αλβανία, Σκόπια Βουλγαρία, Τουρκία. Όσα δεν έφυγαν τα καταχρέωσε η εφορία και έκλεισαν. Ούτε Γεωργική παραγωγή έχουμε, τους γεωργούς μας τους επιδοτήσαμε με δανεικά και τους φέραμε στις πόλεις μας. Όταν ήμουν στον πόλεμο και έπρεπε να καταλάβουμε ένα οχυρό ή στρατηγική θέση, μετρούσαμε πρώτα πόσες απώλειες θα είχαμε και μετά τί οφέλη από την κατάληψην των. Και ζητούσαμε διπλάσιο ή και 5πλάσιο πυροβολικό, αεροπορία και ναυτικό, αν ήμασταν κοντά σε θάλασσα και μετά επιτιθέμεθα και το καταλαμβάναμε.

Η κυβέρνησης μας μετρά ΜΟΝΟΝ το κέρδος και όχι τις απώλειες. Δεν γνωρίζω αν ΔΕΝ ξέρουν ότι πρέπει να μετράν σε κάθε περίπτωση πρώτα τις ζημιές και μετά τα κέρδη ή εκτελούν εντολές των αφεντικών τους και δεν μετρούν καθόλου ζημιές.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης τι κάνουν; Και αυτοί το ίδιο αφεντικό έχουν και συντονίζει τις ενέργειες όλων..

γ . Έτσι δύναται να επιβάλλουν την ΝΤ, το όνειρό τους. Άς έχουν όμως υπόψιν των ότι, ο λαός, σχεδόν άπαντες, σχολιάζουν την αδράνειαν όλων των αξιωματικών δυσμενώς και λίαν υποτιμητικά και ντρέπομαι και ο δυσκολεύομαι να τους καλύψω.

Αφού σχολιάσαμε αρκετά τις ευθύνες, των εν ενεργεία Αξιωματικών, ας γράψουμε και μερικά για τους συνταξιούχους.

Οι συνταξιούχοι μας ξημεροβραδιάζουν στα καφενεία, παίζοντας τάβλι ή χαρτιά και αλληλό ξεφτιλίζονται. Αν επισκευθείς λαϊκό καφενείο, μπαίνοντας θα ακούσης από μια γωνιά «Έτσι το παίζουν το 6-4 ρε Μα….», σε λίγο από την άλλη γωνία, «Ρε ηλίθιε, έτσι το παίζουν το 2-5 και όχι σαν βλάκας που έπαιξες εσύ…εκεί». Συνεχίζουν γύρο-γύρο τέτοιες και πιό χυδαίες φιλοφρονήσεις. Και να σκεφθείτε ότι πολλοί από αυτούς είναι συνταξιούχοι Αξ/κοί.

Μελετώντας τη ζωή και νοοτροπία των λαϊκών καφενείων κατέληξα στο συμπέρασμα ότι τα καφενεία είναι νεκροταφείο της Ανδρικής προσωπικότητας.

Το πλείστον των συνταξιούχων μας αγαπητοί μου συνάδελφοι συχνάζει εις αυτά τα καφενεία και έχουν χάσει την προσωπικότητα τους, την υπερηφάνεια τους, το ενδιαφέρον τους για δουλειά, για τα κοινωνικά προβλήματα, τα πολιτικά , κ.τ.λ.

Ενώ αν  συνέχιζαν να έχουν όνειρα για την ζωή και το μέλλον των απογόνων τους θα μπορούσαν να προσφέρουν και σήμερα  κάτι σημαντικό στην κοινωνία. Παράδειγμα θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους αγωνιζόμενους για την λευτεριά της πατρίδος μας. Άν δεν σκεφτούμε ότι με τις οικογένειες τους όλοι μαζί ελέγχουν το 15 με 20% των ψήφων στην Ελλάδα και θα μπορούσαν να κάνουν κυβερνήτη Έλληνα διαλεχτόν, ενώ τώρα αυτό το κάνουν οι Τραπεζίτες και μας Κυβερνούν δικτατορικά συνέχεια και απομυζούν τον ιδρώτα μας και εμείς πεινάμε με τα παιδιά μας.

Με την παρούσα επιστολή μου παρακαλώ όλους τους συνταξιούχους όλων των κλάδων να ενεργοποιηθούν όλοι μαζί να πετάξουμε το ζυγό των τραπεζιτών να ζήσουν οι απόγονοί μας Ελεύθεροι. Αν ενεργοποιηθείτε θα ξανανιώσετε και θα ζωηρεύσετε, προσέξτε εμένα έχω κλείσει τα 95 και περπατώ τα 96 χρόνια ζωής,  και εργάζομαι μέρα –νύχτα, ελάχιστοι είστε πιό μεγάλοι, μιμηθείτε με και θα χαρείτε τη ζωή ξανά, και μην ξεχνάτε ποτέ τους σοφούς προγόνους μας που έλεγαν. «Έκαστον των πρίν υπαεξάντων με το έσχατον εκβάν κρίνεται». Ευκαιρία τώρα να κάνετε κάτι, έστω και μικρό, για τη λευτεριά των Ελλήνων, και θα μείνετε Αθάνατος στην ψυχή των απογόνων σας. Το τελευταίον έργον της ζωής σας θα θυμούνται όλοι.

Σας παρακαλώ μην κατηγορείτε συνεχώς ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης ΔΕΝ κάνουν τίποτα. Πως ΔΕΝ κάνουν, δεν βλέπετε καθημερινά στις τηλεοράσεις τον Τσίπρα πόσο σκληρά βρίζει το Μητσοτάκη;

Ναι βρίζει σκληρά τον Μητσοτάκη και εκείνος απαντά στο ίδιο ύφος, πράγματι μας θυμίζουν κοκόρια που μαλώνουν , αλλά φιλοσοφήσατε τα λόγια τους για ποιό θέμα τσακώνονται; Πάντοτε για ασήμαντα θέματα, για μικροζητήματα. Απλώς να φαίνονται στα μάτια μας σαν εχθροί και να αποσπούν την προσοχήν μας μακριά από τα σοβαρά θέματα που θίγουν οι φανερώνουν τα σχέδιά του διεθνούς κατεστημένου. Αυτοί να είσθε βέβαιοι ότι πριν μπούν στη βουλή έχουν μιλήσει μεταξύ των για πιό θέμα θα τσακωθούν σήμερα και τι περίπου θα πή έκαστος. Και να μην σκεφθούμε ότι για σοβαρά τσακώματα έχουν κάνει και πρόβα, έστω και τηλεφωνικώς.

Δεν προσέξατε ότι μερικές φορές αναφέρουν μερικές ημερομηνίες ή λεπτομέρειες ενός παλαιού θέματος που ΔΕΝ ήτο δυνατόν να το θυμηθούν εκείνην την ώρα αν δεν το είχαν ψάξει πρό ολίγου χρόνου στο λεξικό ή την ιστορία, ή συμβουλευτεί τα αρχεία τους. Αυτό το περίεργο συμβαίνει συχνά και οι αφελής θαυμάζουν την εξυπνάδα και μνήμην του αρχηγού τους. Ο δε αρχηγός το καμαρώνει με την ψυχή του που κατάφερε και κορόϊδεψε τους οπαδούς του και τον θαύμασαν για Μεγάλο πολιτικό.

Έτσι με τις κοκορομαχίες τους οι δύο πολιτικοί αρχηγοί εγκλωβίζουν δυνατά την προσοχήν και ψυχολογίαν του λαού μακράν των σχεδίων και επιδιώξεων του κατεστημένου και μας οδηγούν σταθερά και ανυποψίαστους στην οριστική και ανεπανάληπτη καταστροφή μας. Τον συντονισμό δε όλων αυτών τον κάνει το Αφεντικό τους μέσω της «Επιτροπής των 300σίων».

Και πρίν τελειώσω την παρούσα ενημέρωσήν , σας γνωρίζω ότι η Μάνα μου συχνά μου τόνιζε, «παιδί  μου την οικογένεια η γυναίκα την φτιάχνει, η γυναίκα την χαλάει. Πρόσεχε την ζωή σου». Μελέτησα την ρήσην αυτήν της Μάνας μου Δεκάδες χρόνια και κατέληξα στο εξήςː

Ότι, άν θέλουμε να κάνουμε μια χώρα με ανεπτυγμένο Πολιτισμό και Ανθρωπισμό, που να κτίζει Παρθενώνες, πρέπει να τιμήσουμε και να εξυψώσουμε την Μάνα σε θέσην ΘΕΑΣ, να την τιμούμε και εκτιμούμε ως ΘΕΑ και να τις δίδουμε παντού το προβάδισμα, διότι αυτή θα αναθρέψει και θα καλλιεργήση τον χαρακτήρα και τα όνειρα των παιδιών που θα δημιουργήσουν την σωστή κοινωνία μας.

Και κατέληξα ότι, για να πετύχουμε να κάνουμε σωστές και άξιες Μάνες πρέπει να κάνουμε μια σχολή ΜΑΝΑΣ από καθηγήτριες σε κάθε Νομό και επαρχία που θα διδάσκει π.χ. για 3 εβδομάδες προ του γάμου των σε όλες τις κοπέλες που πρόκειται να νυμφευθούν, τα καθήκοντα της οικοδέσποινας και πως να αναθρέψουν σωστά και να διαπαιδαγωγήσουν τα παιδιά τους. Και να μην δίδεται άδεια γάμου σε καμία αν ΔΕΝ έχει αποφοιτήσει αυτής της σχολής Προηγουμένως όμως πρέπει να εκπαιδεύσουμε αυτές τις καθηγήτριες, ναι μεν αλλά πως; Θα οργανώσουμε στην Αθήνα Σχολή Μάνας για την εκπαιδεύσην καθηγητριών τις οποίες θα τοποθετήσουμε μετά σε όλες της σχολές ΜΑΝΑΣ των επαρχιών. Και στη σχολή αυτή των Αθηνών, θα φοιτήσουν για λίγες εβδομάδες με τη σειρά όλες οι καθηγήτριες Μέσης εκπαιδεύσεως και άνω για να διδάσκουν στις φοιτήτριες τους τα καθήκοντα της Μάνας.

Ως Διευθύντρια της Σχολής Αθηνών προτείνω την συνταξιούχο καθηγήτρια κα. ΕΙΡΗΝΗ ΣΚΑΡΜΕΑ ΚΟΒΑΝΗ, η οποία έγραψε ένα βιβλίο για το πως πρέπει η Μάνα να ανατρέφει το παιδί της και μου το έδωσε και το προλόγισα, επειδή οι γνώμες της πλησίαζαν πρός τις γνώμες της Μάνας μου. Το βιβλίο αυτό ονομάζεται «ΝΑ ΣΕ ΔΩ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ». Τηλεφωνήστε στο 2109928718 άν θέλετε να το προμηθευτείτε.

Η τότε κυβέρνηση να πλαισιώση την Διευθύντρια της σχολής αυτής με αξιόλογους παιδοψυχίατρους, κοινωνιολόγους και άλλο απαραίτητο επ[ιστημονικό προσωπικό. Δια να πετύχουμε την πλήρη αναγένησην της κοινωνίας μας προς την πρόοδον και τον πολιτισμόν – ανθρωπισμόν.

Διά να είμαστε όμως πλήρης πρέπει να δημιουργήσουμε και σχολή που να διδάσκη τα καθήκοντα του πατέρα στους νέους που απεφάσισαν να δημιουργήσουν οικογένεια, και να φοιτούν σε αυτή για 10 ημέρες προ του γάμου τους. Και εκτός των άλλων που θα τους διδάξουν εκεί οι ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι και λοιποί καθηγηταί, να τους διδάσκεται και το εξήςː Οι αρχαίοι Έλληνες όταν φιλοξενούσαν έναν στο σπίτι τους, αφού τελείωνε το μπάνιο του, κ.τ.λ. έστρωναν το τραπέζι και στο τέλος του φαγητού ο νοικοκύρης του σπιτιού του έκανε μόνον 3 ερωτήσεις.

α . Από που έρχεσαι; Και αυτό μην έρχεται από εχθρικό περιβάλλον. να λάβουν τα μέτρα τους.

β .   Ποιός είναι ο Πατέρας σου; Δια να αντιληφθούν σε γενικές γραμμές τον χαρακτήρα του και τις κοινωνικές του αντιλήψεις. Όταν ο Οδυσσέας φιλοξενείτο από τον Βασιλέα των Φαιάκων και στο τέλος του φαγητού τον ρώτησε ο βασιλιάς, ποιός είναι ο πατέρας του και απάντησε ο Οδυσσέας ο «Λαέρτης» Α!!! Έμειναν όλοι έκπληκτοι που είχαν την τιμήν να φιλοξενούν το γιό ενός τόσο αξιόλογου, αξιοπρεπούς και τίμιου ανδρός.

γ  . Ο Βασιλιάς τον ρωτάː «Τι βοήθεια ζητάς από μας;»

«να με βοηθήσετε να πάω στην Ιθάκη.»

«Ετοιμάστε αμέσως το ποιό δυνατό καράβι μας, με το πιό καλό πλήρωμα. Γεμίστε το με τα πολυτιμότερα δώρα και αύριο πρωί ξεκινάτε για Ιθάκη».

Εφόσον αυξήσουμε και την προσωπικότητα του πατέρα και τον συνειδητοποιήσουμε να αντιληφθή ποιό ρόλο παίζει η αξία της προσωπικότητάς του στην εκτίμησιν που θα έχει ο λαός προς τα παιδιά του τότε να είστε βέβαιοι ότι θα κάνουμε μια αξιόλογη και προοδευτική κοινωνία.   

Ο Πρόεδρος

 της «ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑΣ»

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΫΦΑΝΤΗΣ

About Author

Connect with Me: